De representatie van advocaten in films kan problematisch zijn als ze echt zo gepolariseerd voorkomt als hierboven geschetst. Vooral het stereotype van de 'Bad Lawyer' kan (indien veelvuldig afwezig) zeker voor een sociaal probleem zorgen. Niet alleen is het belangrijk dat de sociale drempel om naar een advocaat te stappen zou kunnen verhogen (dit zou nefast kunnen zijn in onze rechtsstaat) indien het algemene beeld van de advocaat een beeld van een agressieve, leugenachtige man (of vrouw) zonder ethiek zou zijn, het zou eveneens problematisch zijn wanneer mensen alle vertrouwen verliezen in ons rechtsstelsel aangezien 'die advocaten toch maar juridische krachtmetingen houden, vol bedrog en leugens'.

Het stereotype van de 'Good Lawyer' mag dan wel een beeld schetsen van een idealist die het spel altijd eerlijk speelt; wanneer hij tegenover een 'Bad Lawyer' wordt geplaatst zorgt dit alleen maar voor een meer uitgesproken negatieve representatie van de tweede categorie. Ik wil me overigens ook toespitsen op nog een andere kant van de representatie, namelijk het feit dat vele advocaten in films andere dingen doen dan de dingen die van een advocaat verwacht worden. Dit zou eveneens problematisch kunnen zijn, aangezien dit bij de bevolking een fout verwachtingspatroon zou kunnen kweken, waaraan (zelfs een goede) advocaat in het dagelijkse leven niet kan voldoen.

Dit tweede mogelijke probleem toont dus aan dat ook het stereotype van de 'Good Lawyer' problematisch kan zijn. Daarnaast zijn er nog verschillende andere mogelijk problematische voorstellingen te benoemen die niet terug te brengen zijn in de drie eerder vermelde stereotypes. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk dat de nadruk wordt gelegd op de juridische spelletjes die de advocaten spelen, en niet op de inhoud van de zaak. Of zo kan men advocaten voorstellen als geldwolven die veel te veel betaald worden voor hun werk. Deze andere mogelijk problematische voorstellingen zullen evenzeer in dit onderzoek worden betrokken.